Οι καραγκιόζηδες του web

Είναι γεγονός πως οι παραδοσιακοί διαφημιστές και marketers έχουν εισβάλει για τα καλά στο διαδίκτυο και αυξάνονται συνεχώς, ειδικά όσο βλέπουν ότι τα υπόλοιπα μέσα αργοπεθαίνουν και όταν πολλοί από τους πελάτες τους, που μέχρι πρότινος έθαβαν μέσω τύπου, τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών το διαδίκτυο, πλέον όλοι έχουν websites και κοιτάνε πως θα τα κάνουν κερδοφόρα.

Έχω κάνει αρκετές αναφορές και εδώ μέσα στο log.gr και παλιότερα σε άρθρα όπως το «Βήματα προς τα πίσω» , «Και ξαφνικά οι «δημοσιογράφοι» της TV ανακάλυψαν το web…» ,  το «Σκέψεις για επιστροφή στην ουσιαστική ενημέρωση από τους τηλεοπτικούς σταθμούς»  κ.α.
Πλέον άνθρωποι που μέχρι πριν λίγα χρόνια αποκαλούσαν φούσκα το διαδίκτυο, φτιάχνουν ενημερωτικά sites που τα διαφημίζουν μάλιστα κάθε τρεις και λίγο και στα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε. που διαθέτουν ή κάνουν εκπομπές. Λίγο πολύ αναμενόμενο και ασφαλώς δεν υπάρχει περίπτωση κανείς από αυτούς να βγει και να πει ή να γράψει ανοιχτά «Ναι έσφαλα. Έγραφα και έλεγα σαχλαμάρες για το διαδίκτυο και το κατηγορούσα αδίκως». Τώρα απλά κοιτάνε πως θα φτάσουν στο ίδιο χάλι με την τηλεόραση και το διαδίκτυο, ακολουθώντας τις ίδιες απαράδεκτες τακτικές, που άλλωστε για αυτούς ήταν ανέκαθεν κερδοφόρες.

Μάλιστα προ δεκαετίας ακόμα συζητούσαμε με έναν φίλο μια ιδέα που είχα, το να φτιάχναμε ένα web site «ανοιχτό κάλεσμα» με βασικό μήνυμα «κλείστε τις τηλεοράσεις». Τελικά αρκέστηκα στο να ακολουθήσω προσωπικά το μήνυμα μέχρι και σήμερα παρακολουθώντας σπανίως τηλεόραση. Τελευταία διαβάζω και βλέπω πως πολλοί ακόμα τηλεθεατές, ειδικά νέοι, κάνουν την ίδια επιλογή αφού βοήθησαν σε αυτήν και οι παράγοντες των καναλιών με την σαβούρα που προσφέρουν απλόχερα μέσω των τρασοκαναλιών τους, που καταφέρνουν να διώξουν τους λογικά σκεπτόμενους ανθρώπους, στους οποίους άλλωστε απευθύνεται και αυτό το κείμενο. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που θέλουν να γίνει το ίδιο και στο διαδίκτυο αλλά δυστυχώς η επέλαση των marketers, που ξαφνικά εξειδικεύτηκαν και έγιναν πλέον «web marketers», καλά κρατεί.

Η λογική που διδάσκουν οι αναπαραγωγοί της αθλιότητας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και την βλέπουμε πλέον και στο διαδίκτυο, πάει σε γενικές γραμμές κάπως έτσι: «Κάθε διαφήμιση είναι καλή. Είτε θετική , είτε αρνητική, δεν παύει να είναι διαφήμιση. Ας λένε ότι θέλουν, αρκεί να λένε σωστά το όνομά σου!». Οι απόφοιτοι αυτών των ιδρυμάτων, όταν με το καλό ψάχνουν να βρουν καμιά δουλειά στο αντικείμενο που σπουδάσανε και επειδή η ανεργία στην Ελλάδα, ειδικά στους νέους, πραγματικά έχει ξεφύγει τελείως, πολλοί ακολουθούν αυτήν την νοοτροπία που διδάχθηκαν αλλά ακόμα συχνότερα εμφανίζονται διάφοροι αυτοδίδακτοι – αυτοβαφτιζόμενοι ειδικοί που άκουσαν από άλλους αυτό το «μότο» και το υιοθετούν , παραμερίζοντας βασικές έννοιες και αρχές όπως ηθική, ντροπή, σεβασμός και αξίες. Πολλοί από αυτούς λοιπόν στρέφονται πλέον στο διαδίκτυο που ούτως ή άλλως μεγαλώνουν με αυτό και έχουν μάθει να το χρησιμοποιούν, πιστεύοντας πως μπορούν να το εκμεταλλευτούν είτε για να κερδίζουν ένα έξτρα χαρτζιλίκι ή μεροκάματο, είτε το βλέπουν ως βασικό επάγγελμα που θα τους προσφέρει αυτά που ονειρεύονται και μάλιστα χαλαρά από την ζεστασιά του σπιτιού τους, δουλεύοντας με εντελώς ελεύθερα ωράρια και συχνά «μαύρα», χωρίς δηλαδή να υπάρχει εταιρεία που μπορεί να κόψει παραστατικά για αυτά που παρέχουν και πληρώνονται.

Και ρωτώ: Αφού κάθε διαφήμιση είναι καλή, πως θα τους φαινόταν όλους αυτούς να βγουν ντυμένοι ως καραγκιόζηδες σε πολυσύχναστους δρόμους και να κρατάνε μια ταμπέλα που διαφημίζει τους πελάτες τους; Πόσοι από αυτούς που με τόση ευκολία γελοιοποιούνται μέσω των viral sites, viral videos και viral καμπανιών γενικότερα στο διαδίκτυο, θα έκαναν τα ίδια στις πόλεις τους και στους κοινωνικούς τους κύκλους όπου θα γινόταν ρόμπα απλά και μόνο για να βγάλουν κάποια χρήματα; Ως τι νομίζουν πως θα τους έβλεπαν οι περαστικοί αν κρατούσαν μια κιθάρα, φορούσαν αποκριάτικες στολές και φαλτσοτραγουδούσαν σε κεντρικούς δρόμους απλά για να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου, με την ελπίδα είτε να διαφημίσουν την πραμάτεια τους ή αυτή των πελατών τους που τους πληρώνουν για να κάνουν τους καραγκιόζηδες; Δεν νομίζω πως έχει διαφορά κάτι τέτοιο με αυτό που κάνουν στο διαδίκτυο και είναι στην λογική του «κάθε διαφήμιση, θετική ή αρνητική, δεν παύει να είναι διαφήμιση». Γιατί δεν το κάνουν στον ίδιο βαθμό που το κάνουν με αυξητικούς ρυθμούς στο διαδίκτυο;
Δηλαδή είναι ντροπή όταν γίνεται σε φυσικούς χώρους, αλλά όχι όταν μπορούν να κρυφτούν πίσω από ανωνυμίες σε εικονικούς χώρους;
Και ειλικρινά διακρίνω πως έχουν ξεφύγει και διαβρωθεί τόσο πολύ, που πλέον δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το σωστό από το λάθος και το ηθικό από το ανήθικο και απλά ψάχνουν ανόητες δικαιολογίες για να απενοχοποιήσουν τις δράσεις τους. Μέσα σε όλον τον αχταρμά που ονομάσανε web marketing, βλέπουμε σε κάθε υπηρεσία ή site που ανεβαίνει στο διαδίκτυο με το που αποκτά δημοτικότητα, να την σαπίζουν στο spam για την προώθηση των υπηρεσιών και των προϊόντων τους αλλά και σχετικές συμβουλές από τους πάμπολους πλέον bloggers που μας αναλύουν γιατί πρέπει να χρησιμοποιούμε  το facebook, το twitter, το google+, το pinterest , το youtube και σε όλα τα social networks, τα σχόλια σε blogs και sites κλπ  για να διαφημίσουμε τις εταιρείες μας ή ακόμα καλύτερα να πληρώνουν αυτούς, τους επιχειρηματίες marketers, ώστε να αναλαμβάνουν αυτοί την δουλειά μια και έχουν την «εξειδίκευση».
Το ότι η λεγόμενη «προώθηση» γίνετε συχνότατα πλέον με spam και ανήθικες τεχνικές, ποσώς ενδιαφέρει τους άμεσα εμπλεκόμενους. Αρχίζουν την κλάψα μόνο όταν η google τους πάρει χαμπάρι και τους θάψει στα αποτελέσματα ή φάνε τιμωρία (ban) από κάποιο site ή κοινωνικό δίκτυο για παραβίαση όρων ή αναφορές για spamming.

Οι μεγάλες εταιρείες μια και έχουνε συνήθως την οικονομική ευχέρεια, προτιμούν να επενδύουν τα χρήματα τους σε διαφημιστικές καμπάνιες ή να φτιάχνουν λογαριασμούς, κανάλια, σελίδες και ομάδες στα κοινωνικά δίκτυα, όπου είναι επιλογή των χρηστών αν θα τους ακολουθήσουν και θα ενημερώνονται από αυτά.
Και αυτό γιατί γνωρίζουν πως η προβολή με λανθασμένο τρόπο, οδηγεί πολύ συχνά στα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αρκετοί χρήστες του web παγκοσμίως, βάζουν σε μαύρη λίστα τις εταιρείες από τις οποίες δέχονται πάσης φύσεως διαφημιστικά ή «μαύρη διαφήμιση» ή όποτε διακρίνουν απόπειρα εξαπάτησης – κοροϊδίας με αποτελέσματα όχι απλά να τις αποφεύγουν διαδικτυακά, αλλά και να αποφασίζουν να μην ψωνίζουν από αυτές ακόμα και από τα φυσικά τους καταστήματα. Εκτός αυτού ακόμα πιο συχνά οι χρήστες που αναγνωρίζουν αυτές τις τακτικές, αρχίζουν την δυσφήμιση και τελικά από στόμα σε στόμα και δημοσίευση σε δημοσίευση καταστρέφεται η εικόνα της εταιρείας που έκανε τις λάθος επιλογές προώθησης.

Πρέπει κάποια στιγμή να το χωνέψουν όλοι όσοι ακολουθούν αυτές τις άθλιες τακτικές, πως η τελική επιλογή πάντα είναι του χρήστη και δεν μετράει μόνο το πλήθος του κόσμου που θα προσελκύσετε στα ηλεκτρονικά σας καταστήματα ή στα website σας, αλλά το βασικότερο όλων είναι να έχει ανάγκη ο επισκέπτης από αυτό που προσφέρετε ώστε να μετατραπεί σε πελάτης ή αν μιλάμε για websites περιεχομένου, να υπάρχει και μοναδικό πρωτότυπο υλικό και όχι μόνο κλεμμένα, αναδημοσιευμένα ή κλεμμένα και ψιλοαλλαγμένα άρθρα που ξεγελάνε τις μηχανές αναζήτησης για  να τα θεωρούν μοναδικά. Μόνο έτσι και οι επισκέπτες σας θα γίνουν τακτικοί και θα ευχαριστιούνται αυτό που επισκέπτονται και θα το διαφημίζουν μόνοι τους στους γνωστούς τους και εσείς που έχετε τα websites θα αποκτήσετε το κοινό που θέλετε και όχι άσχετους περαστικούς. Αυτό βέβαια τις περισσότερες φορές γίνετε όταν τα sites που ανεβαίνουν δημιουργούνται από χομπίστες και με αγάπη για αυτό που κάνουν και όχι ως βιοποριστικό επάγγελμα.

Δυστυχώς όμως, όσο υπάρχουν θύματα που θα πληρώνουν τυχάρπαστους «επαγγελματίες» αλλά και ανεγκέφαλοι πελάτες που βάζουν πάνω από όλα το προσωπικό τους συμφέρον και το μόνο που τους νοιάζει είναι να αυξήσουν τις πωλήσεις τους χωρίς να τους απασχολεί αν αυτό θα είναι παροδικό ή αν στο μέλλον θα έχει αρνητικά αποτελέσματα, τόσο θα αυξάνονται και οι καραγκιόζηδες του web. Τόσο που σιγά σιγά θα ξεγελάσουν και τους εαυτούς τους και θα πιστέψουν πως δεν κάνουν τίποτε κακό και ανήθικο, ούτε θα είναι σε θέση να καταλάβουν ή να αποδεχτούν πως βλάπτουν το διαδίκτυο, αφού οι κύκλοι τους κάνουν ακριβώς το ίδιο με αυτούς ή θα ισχυρίζονται πως «έτσι βρήκαν την κατάσταση» και σιγά μη τους νοιάζει αν την διαιωνίζουν.

Be the first to comment on "Οι καραγκιόζηδες του web"

Leave a comment